Interview Remy Bonjasky uit oktober 2012:

Paul Blank: Remy, de vorige keer dat we hier waren, werd er aangekondigd dat jij weer ging vechten na drie jaar. Hoe is je fysieke gesteldheid?
Remy Bonjasky: Goed, ik voel me goed.
Paul Blank: Wat heb je in die drie jaar gedaan?
Remy Bonjasky: Veel jongens getraind, net als Danyo, veel jongens getraind, hard gewerkt zelf. En nou ja, dit krijg je als resultaat: goede talenten.
Paul Blank: Dat is waar. Toen ik jou ik denk acht jaar geleden sprak en vroeg wat wil je in de toekomst doen, zei je: "Nou, ik wil geen trainer worden, ik wil bekende mensen opleiden".
Remy Bonjasky: Dat heb ik... nou, ik train bekende mensen, mag ik niets over zeggen, maar ik train bekende mensen. Maar ik wilde geen trainer worden. Maar ik heb dat ook wel eens gezegd voordat ik vocht, dat ik geen kickbokser wilde worden. En kijk, nu ben ik kickbokser en ik ben trainer. En ik heb ook af en toe wel eens gezegd van: "Nou, ik keer niet meer terug naar de ring", en kijk, daar sta ik weer. Dus mij kan je niet geloven.
Paul Blank: Dat is een lastig interview dan. Maar in ieder geval, drie jaar lang heb je dus inderdaad getraind, je hebt jongens getraind, maar ja, je moet nou in één keer natuurlijk weer op dat hoogste niveau een partij vechten. Dat is toch anders.
Remy Bonjasky: Dat is toch heel anders. Als je daar staat om een jongen te coachen... nou, dat is soms nog frustrerender soms dan dat je er zelf staat. Je geeft het uit handen en het is gewoon niet makkelijk.
Paul Blank: Ik hoorde je pupil ook al zeggen: "Ja, ik kreeg aanwijzingen, maar ik volgde het niet op". Dat lijkt me helemaal erg.
Remy Bonjasky: Dat is het ergste. Als je daar aan de kant staat, schreeuw je je longen eruit om te vertellen van: "Doe het nou wel zo, doe het nou wel zo", want hij maakte amper low-kicks. Die low-kicks zijn zo belangrijk bij deze partij. En dat deed hij gewoon niet. Dus ja.
Paul Blank: Ben jij nog te trainen, te coachen eigenlijk?
Remy Bonjasky: Altijd. Ik bedoel, het is net als wat je tegen sommige mensen zegt: je bent nooit te oud om te leren. Nou, ik ben nooit te oud om een nieuwe techniek te leren of een techniek te verfijnen.
Paul Blank: En dat heb je ook gedaan?
Remy Bonjasky: Dat hebben we de afgelopen maanden, weken gedaan.
Paul Blank: Dus we kunnen iets spectaculairs verwachten?
Remy Bonjasky: Ik hoop het.
Paul Blank: Dit is volgens mij wel het opstapje naar de wat grotere gevechten. Volgens mij gaat er in Milaan wat gebeuren en ook in Tokyo. Is dat waar?
Remy Bonjasky: Ja, dit is een vooraf-wedstrijd om daar te kunnen presteren. Ik ben er nu zo lang uit geweest dat als ik nu meteen een finale zou gaan vechten, dan zou dat niet realistisch zijn. Want dan moet je in één keer vier wedstrijden doen en als je dat zo lang niet gedaan hebt... je moet even weer die ring-feeling weer hebben, even weer geproefd hebben en dan kan je weer doorgaan.
Paul Blank: De vorige keer dat je stopte, in ieder geval niet meer ging vechten, was er een probleem met je oog. Is dat nu opgelost of is dat...
Remy Bonjasky: Dat is helemaal opgelost.
Paul Blank: Is er geen gevaar meer voor?
Remy Bonjasky: Nou ja, er is iets meer gevaar. Het is iets wat je al vaker repareert, dat zal eerder stuk gaan. En dat is in dit geval ook zo. Dus er is een verhoogde kans dat het weer kapot gaat.
Paul Blank: Is dat nooit goed toch, als je met een kleine angst... of denk je daar niet aan?
Remy Bonjasky: Wie had het over angst dan?
Paul Blank: Nou ja, omdat je zegt: "Ja, het kan weer kapot gaan".
Remy Bonjasky: Maar ik kan ook mijn been breken. Ik kan ook een knie breken. Ik heb mijn been bij het voetballen gebroken, nooit meer aan gedacht.
Paul Blank: Voetbal is een gevaarlijke sport.
Remy Bonjasky: Hele gevaarlijke, agressieve sport.
Paul Blank: Daar breken mensen sneller hun been dan bij kickboksen.
Remy Bonjasky: Dat klopt ook. Maar alle dingen... kijk, ik heb ook mijn knie een keer laten opereren omdat ik last van mijn meniscus had. En toen ben ik daarna ook gewoon weer de ring ingestapt. In 2001 ben ik voor het eerst geopereerd en elke keer heb ik gewoon weer mijn wedstrijden gewonnen, dus het hoeft geen belemmering te zijn.
Paul Blank: Nou, heel veel succes vanavond en ik hoop dat het spektakel wordt.
Remy Bonjasky: Ja, dankjewel.

Remy Bonjasky, bijgenaamd The Flying Gentleman (Paramaribo, 10 januari 1976) is een Nederlands-Surinaams thaibokser. In 2003, bij zijn debuut in het jaarlijkse K-1 World Grand Prix in Tokio, won hij ten overstaan van 70.000 toeschouwers de titel, hetgeen hem een bedrag opleverde van 400.000 dollar. In 2004 won Remy voor de tweede maal de K-1-wereldtitel. Hij geldt binnen de wereld van de vechtsporten als de erfopvolger van Ernesto Hoost en Peter Aerts. In 2008 won hij zijn derde K-1 titel tegen Badr Hari. In 2009 moest hij in de final 8 zijn meerdere erkennen in de latere winnaar Sem Schilt. Door een blessure aan zijn oog is hij na deze partij niet meer in de ring in gestapt. Hij heeft zijn comeback gemaakt voor Glory in oktober 2012. In de partij tegen Anderson Silva won hij na een extra ronde door jury beslissing. In de tussentijd heeft hij veel jonge kickboksers opgeleid met zijn team Bonjasky zoals Danyo Ilunga. Ook was hij veelvuldig op televisie te zien in spelletjes programma's (Expeditie Robinson) en talkshows (jinek). Remy heeft zich bewust niet laten vaccineren tegen het corona virus.

Bonjasky maakte 'pas' op zijn achttiende kennis met de vechtsport. De in 1981 naar Nederland geemigreerde Surinamer was in zijn jeugd vooral op het voetbalveld te vinden.

Interview: Remy Bonjasky 2012
Interview: Remy Bonjasky 2008

Titles
2008 K-1 World Grand Prix champion
2004 K-1 World Grand Prix champion
2003 K-1 World Grand Prix champion
2003 K-1 World Grand Prix in Las Vegas II champion
1999 WPKA World Super Heavyweight Muay Thai champion
1998 KO Power Tournament runner-up
1998 IPMTF European Super Heavyweight champion

In de 2008 won Bonjaski al zijn partijen, 6 in totaal waaronder tegenHari, Manhoef en Saki.